Jeśli ktoś wynajmuje swój dom swojemu sąsiadowi na rok, jeśli rok był interkalowany, był on wnoszony na rzecz najemcy. [(I nie płaci za dodatkowy miesiąc, bo interkalacja jest wliczona w rok.)] Jeśli wynajmował mu go na miesiąc, a rok był interkalowany, był on interkalowany za właściciela. Pewnego razu w Sepphoris pewien mężczyzna wynajął łaźnię od swojego sąsiada za dwanaście (dinarów) złota na rok, za złotego dinara miesięcznie. Kiedy sprawa trafiła do R. Shimona b. Gamliel i R. Yossi powiedzieli: Niech podzielą miesiąc z interkalacją. [Gemara wskazuje na sprzeczność, pierwsza część Miszny stwierdza, że wszystko wraca do najemcy lub właściciela, a orzeczenie jest takie, że dzielą! Rozwiązują to w ten sposób: Miszna jest wadliwa. Oto, czego uczono: A jeśli mu powiedział: (Wynajmę ci to) za dwanaście (dinarów) złota na rok, za złotego dinara na miesiąc, dzielą się. Nie wiemy bowiem, czy postępować zgodnie z pierwszym sformułowaniem, czy ostatnim, a zdarzyło się to kiedyś w Sepphoris, itd. Halacha nie jest zgodna z R. Shimon b. Gamliel i R. Yossi, ale stosujemy się do mniejszego (miesięcznego) sformułowania. Ponieważ ziemia (o ile nie wiadomo inaczej) jest przypuszczalnie (pierwotnym) właścicielem, z tego powodu wszystko wraca do właściciela, niezależnie od tego, czy sformułowanie pierwsze, czy ostatnie jest mniejsze.]
Bartenura on Mishnah Bava Metzia
נתעברה לשוכר – he would not increase the monthly payment, for the intercalation is included in the year.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
English Explanation of Mishnah Bava Metzia
If one rented a house to his fellow by the year and the year was made a leap year, the extra month goes to the tenant. If he rented it by the month and the year was made a leap year, the extra month goes to the owner. It once happened in Tzippori that a person leased a bath-house from his fellow at “twelve golden dinars a year, one dinar per month”, and [when the year became a leap year] the case came before Rabban Shimon ben Gamaliel and Rabbi Yose, and they said: “Let them share the extra month.” In the time of the mishnah there was no fixed calendar as we have in our day. Rather each year they would decide whether to make a leap year of 13 months or not. The Hebrew months are lunar months, of either 28 or 29 days, making a total of 354 days per year. Since this is 11 days short or a regular solar year, the Hebrew year must receive an additional month about once every three years. If one leased a house by a yearly wage and the year became a leap year, the tenant benefits by receiving an extra month for free. Since the terms of the contract were for a year, the tenant receives a year, whether it is a leap year or not. If, however, he leased the house by the month, and the year became a leap year, he must pay for the extra month. In the story (1c), the rental agreement for the bath-house contained ambiguous language, stating both the yearly rate and the monthly rate. Since it was unclear whether the owner had rented the house on a yearly or monthly rate, they split the cost of the extra month.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Bartenura on Mishnah Bava Metzia
מעשה בציפורי – In the Gemara (Bava Metzia 102b), it raises an objection. You quote a story which disproves your rule! For the first part of the Mishnah teaches either it all goes to the renter or all goes to the person who rents it out, and it brings a story/case where they should divide it, and it responds that the Mishnah is deficient and it should be read as follows: If he said to him: “I rent it to you] for twelve golden denarii per year, at a golden dinar per month, they must divide/share it between them. And we don’t know if he seized the first language or the latter language, and the story also, etc. But the Halakha is not according the Rabban Shimon ben Gamaliel or like Rabbi Yosi, but one goes after the least of these languages, that the land is in the possession of its owner stands. Therefore, all of it is [belongs] to the person renting out, whether the first language was less whether the latter language was less.
